بدون خصايص انفرادى مردم مانند چوپانان "آركاديا" در يك زندگى يكنواخت و رضايت محض و محبت متقابل به سرخواهند برد، ولى درچنين حالى استعدادهاى نهانى آنها به حال نطفه باقى خواهد ماند و رشد نخواهد كرد. پس بايد از اين روح انفرادى و رقابت و خيرخواهى و از اين ميل غيراجتماعى به تملك و قدرت سپاسگزار بود. ... انسان آرزومند اتفاق و يگانگى است ، ولى طبيعت بهتر مى داند كه براى پيشرفت انواع چه لازم است ، طبيعت خواهان تنازع است تا انسان مجبور شود نيروهاى خود را به كار اندازد و مواهب و استعدادهاى طبيعى خود را جلوتر ببرد.
ايمانوئل كانت
از كتاب " تاريخ فلسفه " اثر " ويل دورانت " ترجمه " عباس زرياب "
+ نوشته شده در پنجشنبه شانزدهم بهمن ۱۳۹۳ ساعت 14:36 توسط ز.م
|